Kredyt zabezpieczony hipotecznie i przeznaczony na cel mieszkaniowe może być jednocześnie kredytem w rozumieniu ustawy o kredycie konsumenckim. Co to oznacza? Że kredytobiorca ma zagwarantowany pewien katalog praw nie tylko w umowie kredytowej, ale również już w ustawie (umowa kredytowa musi być zgodna z wymaganiami określonymi w ustawie).

Od 20 lutego br. przepisy regulujące zasady udzielania kredytów konsumenckich dotyczą każdej umowy do 80.000 PLN lub równowartości tej sumy w innej walucie (dotychczas przepisy nie obowiązywały w przypadku kredytów poniżej 500 PLN). Dodatkowo ustawa ma zastosowanie do kredytów udzielanych na każdy okres (dotychczas - na co najmniej 3 miesiące).

Co najistotniejsze (z punktu widzenia kredytobiorcy hipotecznego) nowelizacja ustawy spowodowała rozszerzenie jej działania na wszystkie rodzaje udzielanych kredytów konsumenckich (o wartości do 80.000 PLN), również przeznaczonych na cele związane z rozbudową lub zakupem mieszkania, które dotychczas nie były objęte tymi przepisami.

Ustawa o kredycie konsumenckim zwiększa obowiązki informacyjne banków i innych instytucji udzielających kredytu. W umowie kredytowej objętej działaniem ustawy muszą znaleźć się informacje dotyczące rocznej wysokości karnych odsetek oraz warunki ich zmiany. Przedsiębiorca udzielający kredytu musi również podać inne koszty, jakie będzie ponosić konsument, który nie wykonuje umowy np. koszty upomnień, wezwań do zapłaty. Zgodnie z ustawą, osoba zawierająca umowę kredytową powinna otrzymać jej egzemplarz w chwili zawarcia. Jeśli jest to z przyczyn technicznych niemożliwe, powinna dostać wzorzec kontraktu, a następnie w ciągu 7 dni egzemplarz umowy podpisany przez instytucję finansową.

Od umowy o kredyt konsumencki można odstąpić bez podania przyczyny w terminie do 10 dni od dnia jej zawarcia. Każda umowa o kredyt konsumencki powinna zawierać m.in. informacje na temat:

opłat i prowizji oraz innych kosztów związanych z udzielaniem kredytu, w tym opłaty przygotowawczej (pobieranej za rozpatrzenie wniosku oraz przygotowanie i zawarcie kontraktu) oraz warunki jej zmiany;
sposobu zabezpieczenia kredytu;
łącznej kwoty wszystkich kosztów, opłat i prowizji;
terminu, sposobu i skutkach odstąpienia od umowy.
Pozostałe umowy kredytowe również podlegają innym ustawom, takim jak prawo bankowe czy kodeks cywilny, i w swojej treści muszą zawierać dokładnie określone elementy.

Nadzór nad działalnością banków sprawuje Komisja Nadzoru Bankowego. Celem tego nadzoru jest przede wszystkim zapewnienie bezpieczeństwa obrotu produktów kredytowych i prawidłowości funkcjonowania instytucji bankowych. Komisja Nadzoru Bankowego może na podstawie prawa bankowego wydawać tzw. rekomendacje będące zaleceniami dla banków w zakresie dobrych praktyk oraz stabilnego zarządzania bankami. W marcu br. Komisja wydała Rekomendację S dotyczącą dobrych praktyk w zakresie ekspozycji kredytowych zabezpieczonych hipotecznie. Rekomendacja weszła w życie w lipcu br. i odnosi się do wszystkich kredytów, których zabezpieczeniem jest hipoteka. Komisja Nadzoru Bankowego skoncentrowała się na kredytach udzielanych w walutach obcych i nałożyła na banki obowiązek informowania i uświadamiania klientowi zagrożeń związanych z takimi produktami kredytowymi - tzw. ryzykiem stopy procentowej oraz ryzykiem walutowym. Jednocześnie zostały zaostrzone zasady udzielania kredytów w walutach obcych.

Źródło: krn.pl